برتری چشمگیر«رهبران دیوانه» در کنترل «شرایط بحرانی»

برتری چشمگیر«رهبران دیوانه» در کنترل «شرایط بحرانی»

«جان اف کندی» و همسرش «ژاکلین» بسیار جوان تر از سایر «رئیس جمهوری‌ها» و «بانوان اول» آمریکا بودند و از این رو محبوبیتشان در بین مردم، بیشتر از جنس سلبریتی ها بود تا سیاست‌مداران. مدل‌های لباس آنان همه جا استفاده می‌شد و عکس های آنان روی تمام نشریات عامه‌پسند دیده می شد. همچنین حضور دو فرزند جوان کندی، «کارولین» و «جان کندی پسر» فضای کودکانه‌تری به کاخ سفید داده بود. زیبایی و رفتار مطبوع ژاکلین کندی علاوه بر محبوبیتی که بین مردم برایش بوجود آورده بود حتی توانسته بود تاثیر زیادی بر «خروشچف» رهبر شوروی سابق بگذارد، آن هم در دورانی که آمریکا و شوروی پرتنش ترین دوران سیاسی خود را می گذراند. گرچه زمانی که وی پس از مرگ همسرش با «اوناسیس» میلیاردر نامدار یونانی ازدواج کرد، این محبوبیت در بین مردم به طرز چشمگیری کاهش یافت اما تا زمان تصادف و مرگ مشکوکش همچنان در مرکز توجه رسانه ها و مردم قرار داشت.


qwe.jpg

در پشت این ظاهر پر زرق و برق، کندی‌ها مشکلات کمی نیز نداشتند و با تراژدی‌های خانوادگی بسیاری دست و پنجه نرم می کردند. مرگ یکی از فرزندانشان، سقط ناخواسته جنین و کودکی که مرده به دنیا آمد از جمله ی این مشکلات بودند. شاید کمتر خانواده ای در طول تاریخ، تا این حد زیر ذره بین رسانه ها بوده، به طوری که امروز با اندکی جستجو حتی می توانید بفهمید این زوج جوان چه نامی برای فرزند مرده شان انتخاب کرده بودند. نه دوستداران این رئیس جمهور جوان که هنگام تماشای صحنه ی ترورش در تلویزیون، در سن 46 سالگی برایش اشک می ریختند و به او لقب «کملوت» داده بودند لحظه ای چشم از او و خانواده اش برمی داشتند و نه منتقدان سرسختی که معتقد بودند او به سبب روابط عاشقانه ی پنهانی بسیاری که بعد از ازدواج داشته – از جمله روابط پنهانیش با «مرلین مونرو» بازیگر سرشناس- و نیز به سبب ارتباطات غیرمستقیمش با بعضی جنایت‌کاران و سیاست های نادرستش، لیاقت این محبوبیت را نداشته. همه ی این ها از یک سو و مرگ های مشکوک و ترورهایی که باعث می شده خانواده ی کندی عموما حتی به سنین میانسالی نیز نرسند باعث می شد کمتر مورد مبهمی در مورد زندگی این رهبر ایالات متحده وجود داشته باشد.


اما بدون شک یکی از مبهم ترین و بحث بر انگیز ترین مسائلی که تقریبا همیشه سعی بر پنهان کردن آن بوده. مشکلات جدی سلامت روانی و داروهای بسیاری بوده که جان اف کندی مصرف می‌کرده.


این مورد دقیقا همان چیزیست که دکتر «نصیر قائمی» روانپزشک، نویسنده و پروفسور روانپزشکی در دانشگاه تافتز بوستون که سابقه ی طولانی در زمینه ی تحقیق و درمان بیماران روانی در ایران و آمریکا داشته به سراغ آن رفته و با بررسی پرونده ی پزشکی او، لیست داروهایی که مصرف می کرده و همچنین دوره هایی که به دستور پزشکانش مصرف دارو ها را قطع نموده و مطابقت دادن همه ی این موارد با تصمیمات سیاسی او به نتیجه ی جالبی دست یافته است. ایشان با بررسی پرونده ی پزشکی 35 رئیس جمهور و رهبر سیاسی به این نتیجه رسیده است که :


«وقتی دنیا در آشوب است رهبرانی که بیماری روانی دارند بهترین عملکرد را دارند» «در طوفانِ بحران، سلامت روانی ما را به بیراهه می‌برد اما مقداری جنون ما را به بندر می‌رساند»


قائمی که نتایج این تحقیقات را در کتابی با عنوان

A First-Rate Madness: Uncovering the Links Between Leadership and Mental Illness

که شاید بتوان آن را «یک دیوانگی درجه یک» ترجمه کرد، به چاپ رسانده با ارائه ی مدارکی به این نتیجه می رسد که رهبرانی با اندک بیماری روانی به خصوص «شیدایی» و «افسردگی» برای لحظات بحرانی گزینه ی مناسب تری هستند. او پس از مطالعه ی زندگی و پرونده های پزشکی تعداد زیادی از رهبران بزرگ، دریافت، تعداد قابل توجهی از آن ها (از آبراهام لینکلن گرفته تا چرچیل و گاندی و مارتین لوترکینگ و ...) گرفتار شکلی از اختلالات روانی بوده اند.

2222222.jpg

«مارتین لوترکینگ» و «گاندی» هر دو سابقه ی اقدام به خودکشی در دوران بلوغ را داشته اند و هر دوی آن ها بعدها در طول زندگی نیز از مشکلات شدید ناشی از کشمکش دائم با افسردگی رنج می برده اند.

مطالعات پی در پی نشان داده افراد مبتلا به «افسردگی» در ارزیابی تهدیدات موجود و همچنین پیش بینی رویدادهایی که در آینده اتفاق خواهد افتاد بهتر از افراد عادی عمل می کنند. قائمی با بررسی مدارک پزشکی «چرچیل» و «لینکلن» نشان می دهد چگونه «واقع گرایی» ناشی از افسردگی به آنها در مقابله با چالش های شخصی و سیاسی کمک کرده است.

«خلاقیـت» و «انعطاف پذیری» در افراد دارای «شیـــــدایی» و «واقع گرایی» و همدلی در افراد دارای «افسـردگی» در مقایسه با افراد عادی بیشتر است. همچنین مطالعات روانشناسی گسترده حاکی از ارتباط تنگاتنگیست که بین بیماری «اختلال دوقطبـی» و «خلاقیـت» وجود دارد.

A First-Rate Madness «روان شیدایی» را الهام بخش «ژنرال شرمن» -استراتژیست بزرگِ جنگ های داخلی آمریکا- و «تد ترنر» - ابرمرد رسانه های تبلیغاتی- در طراحی و اجرای استراتژی های فوق العاده خلاقانه و موفقشان می داند.

انسان های عاقل رهبران خوبی برای برای دوره های خوب هستند اما «سلامت عقلانی» می تواند عواقب بدی در «دوران بحرانی» به همراه داشته باشد « مشکل رهبران دارای سلامت روانی این است که آنها فاقد دید کافی هستند که بحران ها طلب می کنند »

البته این موفقیت های سیاسی یا مدیریت بحران در مورد تمام انواع بیماری های روانی صادق نیست و گونه هایی از بیماری های روانی شامل انواعی از دیوانگی – مثل سایکوز یا روان پریشی- فرد را به سمت خودکامگی و ناکارایی و بی لیاقتی رهنمون می سازد. گرچه این اولین باری نیست که به موضوع توانمندی های پنهان افرادی که از برخی انواع بیماری های روانی رنج می برند پرداخته شده و پیشتر افرادی چون « لارس فون تریه» فیلمساز توانمند دانمارکی در فیلم «مالیخولیا» به آن پرداخته اند اما بدون شک این اولین باریست که یک روانپزشک، این مسئله را تا سطح روسای جمهور و رهبران سیاسی و اقتصادی ارتقا می دهد.

5555555.jpg

Melancholia-2001 کل فیلم بر اساس فلسفه ی همین جمله شکل گرفته : « افراد افسرده – مالوخیایی- در شرایط وخیم، خونسردی بیشتری از خود نشان می دهند » با توجه به همه ی این استدلال ها نصیر قائمی به این نتیجه می رسد که در واقع، جان اف کندی به مشکلات روانیش نه به عنوان مشکلی که می بایست مهار شود، بلکه باید به دید فرصتی می نگریسه که ضامن موفقیت های سیاسیش بوده. دوران کندی رکورد دار بسیاری وقایع سیاسی و نظامی بوده، از جمله تهاجم ناموفق به خلیج خوک‌ها، بحران موشکی کوبا، ساخته شدن دیوار برلین، آغاز مسابقه فضایی، اولین اتفاقات جنگ ویتنام و جنبش حقوق مدنی آمریکا. این کتاب معتقد است مشکلاتی که کندی از ابراز آن ها خجالت می کشیده و یا علنی شدنشان را به نفع خود نمی دیده در عمل، بزرگترین عامل موفقیت های سیاسیش بوده و او باید ممنون بیماری هایش باشد.

666666.jpg

هر چند اصرار A First-Rate Madness در مرتبط کردن تمام تصمیم های سیاسی افراد نام برده شده در کتاب، به بیماری های روحی آن ها و تعمیم این قضیه به اکثر سیاستمداران، باعث نقدهایی نیز شده اما شاید تحلیل محکم، شجاعانه و البته نقد برانگیز قائمی، ابزارهای جدید قدرتمندی برای تصمیم گیری پیرامون این موضوع که چه کسانی باید رهبر ما باشند به ما پیشنهاد می دهد. و باز مهم تر از همه ی این ها او ما را بر آن می دارد تا در مورد نگاه تماما منفی خود به نارسایی های روانی خود تجدید نظرنماییم.

این کتاب هنوز به فارسی ترجمه نشده

لینک خرید کتاب A First-Rate Madness در آمازون
نقد نیویورک تایمز بر کتاب A First-Rate Madness

توضیحات تکمیلی مرتبط با مقاله:


3333333.jpg

مارتین لوتر کینگ در حال سخنرانی معروف خود (حدود 50 سال پیش) درپی بازداشت «رزا پارکس» زن سیاهپوستی که به جرم بلند نشدن از روی صندلی یک اتوبوس عمومی برای یک سفیدپوست، زندانی شد، کینگِ جوان رهبری جنبش تحریم اتوبوس ها توسط سیاهپوستان را بر عهده گرفت که با توجه به اینکه بیش از70% مسافران اتوبوس‌های شهری آن ایالات را سیاهان تشکیل می‌دادند، این کار می توانست سیستم حمل و نقل شهری را در معرض ورشکستگی قرار دهد.


444444.jpg


«تد تِرنر» که روزی برخورد خشن و ناعادلانه او با دیگران خبر داغ رسانه‌هاست و روز دیگری، خبر از اهدای یک میلیارد دلاری او به سازمان‌ملل جهت کمک به نیازمندان سراسر جهان، در دهه ۷۰ میلادی و آغاز آهسته تلویزیون‌های کابلی به فکر تاسیس یک تلویزیون ۲۴ ساعته خبری افتاد. ضمن اینکه او تصمیم گرفت تلویزیونش وابستگی سیاسی به هیچ حزب و گروهی نداشته باشد تا هواداران هر دو حزب اصلی حاکم در آمریکا به یک میزان در تلویزیونش حضور داشته باشند تا به این ترتیب ثروت نسبتا زیادی که در دوران کودکی با خودکشی پدر، به ارث برده بود را چندین برابر کند. وی با این ایده، تلویزیونی تاسیس کرد که دنیای روزنامه‌نگاری را برای همیشه تغییر داد. این تلویزیون که تد ترنر را میلیاردر کردCable News Network – با حروف اختصاری -CNN به یکی از مهم‌ترین ارگان‌های خبری جهان و انقلابی یک تنه در روزنامه نگاری بیطرف تبدیل شد. ترنر همچنین مالک چندین شبکه تلویزیونی و باشگاه ورزشی «Atlanta Braves» و موسس بنیاد کمک به نیازمندان و اسیب دیدگان اجتماعی، تحت عنوان «Turner Foundation» است قائمی در ادامه توضیح می دهد که چرا افراد برجسته ای چون « نویل چمبرلن » و « جرج دابلیو بوش » که از سلامت روانی برخوردار بودند رهبران موفقی نبودند. طبیعیست کسانی که در یک دنیای درونی متوازن و متعادل زندگی کرده اند، نه علائم بحران را می‌دانند، نه قواعد و روند پیشروی آشفتگی و آشوب را می‌تواند درک کند و نه می‌داند چطور می‌توان از آن خارج شد.

تگ ها:

نظرات

    هیچ نظری ثبت نشده است
کاربر گرامی لطفا جهت درج دیدگاه وارد حساب کاربری خود بشوید